CHAPTER 4 Time’s Unfinished Wounds Habang naglalakad ako sa tahimik na daan, biglang humigpit ang hangin sa paligid—parang may bumigat sa bawat hakbang ko. Then I saw him. Isang mukha na hindi ko inaasahang makikita. Not here. Not in this time. “Isha!” Carlo? a..anong ginagawa niya dito? His eyes burned with something between anger and fear as he crossed the distance in long, furious strides. Before I could even breathe, he grabbed my wrist and pulled me aside, his grip sharp enough to hurt. “Wow—ang sakit,” napasinghal ako, trying to pull away. “Ano bang ginagawa mo dito? And how did you even find this place?” “IKAW!” sigaw niya, bawat salita parang martilyong tumatama sa katahimikan. “Ano ang ginagawa mo dito?” “A-anong ibig mong sabihin?” nauutal kong sagot. “Hindi ko maintindihan—” Because I truly didn’t. Sa panahong ito, sa eksaktong sandaling ito, hindi pa alam ni Carlo ang lugar kung saan ako nagtatrabaho dati. This place was never part of his pas...
Posts
Showing posts from February, 2026